“Eskiden bir hafta süren iş artık birkaç akşam sürüyor.”
John, BarthMoney’nin nasıl hissettirmesi gerektiğini tam olarak biliyordu. OpenDesign saniyeler içinde üretim kalitesinde görsel fikirler verdi — ve doğrudan koda taşıyabileceği, cilalı, kullanılabilir bir arayüz.
Kenar boşluklarını itekleyerek geçen her akşam, uygulamanın hiç ilerlemediği bir akşamdı.
John’ın işi kreatif yönetim ve görsel sistemler; tam zamanlı yazılım değil. Mesaiden sonra bu görsel sezgiyi kendi işe yarar uygulamalarına çeviriyor. Bu yüzden her saat değerli.
BarthMoney net bir bakış açısıyla başladı: kişisel finans sakin ve anında hissettirmeli. John’ın gördüğü alternatifler ya kontrolden çıkmış tablolardı ya da reklamla doluydu. İstediği şey, günlük bir harcamayı hızlı, net ve dikkat dağıtmadan kaydedebileceği odaklı bir mobil uygulamaydı.
John, arayüzün kendi deyimiyle “bir ruha” ihtiyacı olduğunu biliyordu. Duvar, bu yönü tutarlı ve inşa edilebilir bir mobil arayüze çevirmekti. Figma’da boş bir tuval ya da doğrudan kodla yazılan bir arayüz, ürün hiç ilerlemeden renk, boşluk ve hizalamayla koca akşamları yiyebilir.
Figma’da boş tuvale bakmak ya da kodda sıfırdan arayüz yerleşimi yazmak çok uzun sürüyor — mesai sonrası tek başına çalışırken.
Tek bir istem, üzerine inşa edebileceği bir görsel dile dönüştü.
John ekranın hissinden ve amacından yola çıktı: “kategori kırılımı olan modern, koyu temalı bir harcama panosu.” Çıkan şey yalnızca güzel bir pano değildi. Koyu yüzeyleri, altın vurguları, tutarların hiyerarşisini ve yapay zekâ destekli ile doğrudan girişin ayrı yollarını orada belirledi.
Maket, üzerine inşa edilebilecek bir şartnameye dönüştü.
John tek bir ajandan ürünü baştan sona icat etmesini istemiyor. Her araca net bir iş veriyor, ürün kararlarını ise kendinde tutuyor.
Ekranın amacı, hiyerarşisi, havası ve kısıtları önce düz dille yazılıyor.
John, arayüz tutarlı bir yöne kavuşana dek üretilen HTML ve CSS’i inceltiyor.
Bileşenler, boşluklar, renkler ve hiyerarşi ortak bir görsel şartnameye dönüşüyor.
Bu yapı, John’ın kod tabanında modüler widget’lara ve uygulama mantığına dönüşüyor.
Yapay zekâ opsiyonel. Onay değil.
BarthMoney’nin en güçlü yanı ekran sayısı değil. Onları birbirine bağlayan kararlar: otomasyon ne zaman yardımcı olur, ne zaman kenara çekilmeli ve kullanıcı henüz hiçbir şey girmemişken ürün ne söz veriyor.
Önce öner, sonra sor.
Sohbet harcamayı, kategoriyi ve döviz kurunu tanıyor — ama son onay kullanıcıda kalıyor.
Doğrudan bir yol hep açık kalıyor.
Quick Add yapay zekâ ya da bulut hesabı olmadan çalışıyor; çünkü hız ve gizlilik, otomasyon gösterisinden daha önemli.
Boş durum bir söz veriyor.
Henüz veri yokken bile BarthMoney neyin cihazda kaldığını anlatıyor ve yanılması mümkün olmayan tek bir ilk adım sunuyor.
Çok ekranlı akışlar ve paylaşılan durum hâlâ daha fazla emek istiyor — John’ın sırada OpenDesign’ın kolaylaştırmasını istediği kısım tam da bu.
Kıt olan hiçbir zaman fikirler değildi. Kesintisiz zamandı.
John’a göre OpenDesign, arayüz prototipleme süresini %60–70 azalttı. Bir haftalık görsel uğraş birkaç akşama indi ve çekirdek arayüz yönü, ilk fikirden birkaç gün sonra Flutter’a taşınmaya hazırdı.
Kazanç yalnızca hız değildi. Mesai sonrası üreten birine, arayüzün etrafında dönüp durmayı bırakıp yalnızca kendisinin yapabileceği işe — BarthMoney’nin ne olacağına karar vermeye — dönmeye yetecek görsel güveni verdi.
BarthMoney tek seferlik olmadı. John, bu işlerin bugün durduğu portfolyoyu da OpenDesign ile tasarladı — bir görsel yönü somut bir şeye çevirmenin bir başka yolu.
“Kendi tasarımcısı olmayan tek kişilik bir geliştirici ya da indie hacker’sanız, OpenDesign sizin haksız avantajınızdır.”
Arayüzü kafandan çıkar — ve doğrudan koda taşı.
OpenDesign ücretsiz, açık kaynak ve kendi makinende, kendi anahtarlarınla çalışıyor.